Jan 26, 2014

நாமளா இருந்தா என்ன பண்ணியிருப்போம்


புவி ஈர்ப்பு விசை பற்றி நீங்கள் முதன் முதலில் தெரிந்து கொண்ட நாள் நினைவிருக்கிறதா? கொடுத்து வைத்த சில பேருக்கு அந்தக் கணம் பெற்றோர் மூலமாகவோ அண்ணன்/ அக்கா மூலமாகவோ, ஏதோ ஒரு கேள்வியில் முளைத்து ஓர் உரையாடலில் கிளைத்து நிகழ்ந்திருக்கலாம். அனேகம் பேர்க்கு அந்தக் கணம் ஆறாங்கிளாஸ் இயற்பியல் வகுப்பில் தான் நிகழ்ந்திருக்கும். அந்த நிகழ்வைக் கொஞ்சம் மனதின் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்திப் பாருங்கள். சர் ஐசாக் நியூட்டன் ஆப்பிள் மரத்தினடியில் உட்கார்ந்திருக்கும் படம் போட்ட புத்தகம். அந்த வகுப்பறை. அந்த இயற்பியல் ஆசிரியர். அன்று உங்கள் பெஞ்ச்சில் உங்கள் அருகில் உட்கார்ந்திருந்த மாணவன்/ மாணவி. அன்று நீங்கள் செய்யாமல் மறந்திருந்த கணக்கு வீட்டுப்பாடம். இன்னும் எவ்வளவு துல்லியமாக அந்த நாளை நினைவு கூற இயலுமோ முயற்சித்துப் பாருங்கள்.

நம் ஆசிரியர் மெதுவாக ஒரு கேள்வியைக் கேட்பார். 'ஒரு பந்தை மேலே தூக்கிப் போட்டா ஏன் அது எப்பவுமே கீழே வருதுன்னு யாராவது யோசிச்சிருக்கீங்களா?' யாரும் பதில் சொல்லி இருக்க மாட்டோம். அதிலிருந்து துவங்கி அந்த ஆப்பிள் மரத்தடியில் இருக்கும் மனிதரைப் பற்றிச் சொல்லத் தொடங்குவார். 'சர் ஐசாக் நியூட்டன் ஒரு நாள் ஆப்பிள் மரத்துக்கு அடில உக்காந்து புக் படிச்சிட்டு இருந்தார். அப்போ ஒரு ஆப்பிள் திடீர்னு அவர் தலை மேல வந்து விழுந்துச்சு.. உடனே அவருக்கு 'என்னடா இந்த ஆப்பிள் எப்பவும் கீழேயே விழுந்துட்டு இருக்கு; ஏன் மரத்துல இருந்து விழும்போது மேல போக வேண்டியதுதானே' அப்டின்னு தோணிச்சாம்' இந்த வசனம் வரையிலும் நம் ஒவ்வொருவரின் கதையிலும் சின்னச் சின்ன மாற்றங்கள் வந்திருக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது. இதற்குப் பின் நம் ஆசிரியர் வாயில் இருந்து வந்திருக்கக் கூடிய வாக்கியம் அட்சரம் பிசகாமல் நம் அனைவரின் கதையிலும் இருக்கும்.

வாத்தியார் சொல்லியிருப்பார், 'நாமளா இருந்தா என்ன பண்ணியிருப்போம். ஐயா ஆப்பிள்ன்னு அதைச் சாப்பிட்டுட்டு விதையைத் தூக்கித் தூர எறிஞ்சுட்டு நம்ம வேலையைப் பாத்திருப்போம்'. உண்டா இல்லையா?

இன்று தற்செயலாக சிறுவர்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த ஒரு அறிவியல் விளக்க நிகழ்ச்சியில் பார்வையாளராக அமர நேரிட்டது. இதே கதை. இதே வசனம். முன்பு பெரிதாய்த் தோன்றியிருக்கவில்லை. இப்போது இந்த வசனம் என்னை எக்கச்சக்கமாக யோசிக்க வைத்து விட்டது.

Jan 17, 2014

குமார பர்வதம் - மலையும் மலை சார்ந்த நினைவுகளும்

வெற்றிக்குறி
((இந்தப் பதிவை ஆங்கிலத்தில் வாசிக்க இங்கே கிளிக்கவும்))

புஷ்பகிரி என்கிற குமார பர்வதம். கர்நாடக மாநிலம். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் 5,617 அடி உயரத்தில் அமைந்திருக்கும் அழகான சவால். தென்னிந்தியாவின் மிகக் கடினமான மலையேற்றங்களில் ஒன்று. ஏறி இறங்க மொத்தம் 22 கிலோ மீட்டர். இரண்டு நாட்கள். பதிமூன்று பேர். இனிதே துவங்கியது எங்கள் 2014.

இந்தப் புத்தாண்டை எங்கே கொண்டாடலாம் என்று கடந்த சில மாதங்களாகவே நண்பர்கள் அடிக்கடி யோசித்து யோசித்துக் குழம்பிக் கொண்டிருந்தோம். பெசண்ட் நகர் கடற்கரையிலிருந்து அந்தமான் கடற்கரை வரை அலசிப் பார்த்தாயிற்று. உருப்படியாய் வித்தியாசமாய் ஏதாவது செய்யலாம் என்ற ஒரு உந்துதல் வேறு. அப்படியாகத் தேடி அகப்பட்ட ஒரு திட்டம் தான் இந்த மலையேற்றம். கடந்த வருடம் டிசம்பர் மாதத்தில் நண்பர் ஒருவர் வேறு ஒரு குழுவோடு ஏற முயற்சித்து, அட்டைக் கடியாலும் அடைமழையாலும் சாகசம் பாதியிலேயே சொதசொதவென்று ஆகித் திரும்பி வந்திருந்தார். அவர்தான் முதலில் வெள்ளோட்டம் விட்டது. சிலருக்குப் பிடித்துப் போகவே, வெகுஜனத்திற்கு இந்தத் திட்டத்தைக் கொண்டு சேர்க்கத் தீவிரப் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டு, இவன் வருகிறான் என்று அவனையும் அவன் வருகிறான் என்று இவனையும் வர வைத்து ஒரு வழியாக ஏற்பாடெல்லாம் பலமாகச் செய்து விட்டோம். மயிரைக் கட்டி மலையை இழுத்த கதைதான். வந்தால் மலை. போனால் கொஞ்சம் முட்டி வலி என்று தயார் ஆகி விட்டிருந்தோம்.

போதுமான அளவுக்கு இணையம் தகவல்களை அளித்திருந்தது. மலையை இரண்டு பக்கங்களில் இருந்து ஏறலாம். சோம்வார்பேட்டா என்ற ஊரும் குக்கே என்ற ஊரும் மலையின் இரு அடிவாரங்களில் இருக்கிறது. குக்கேவில் உள்ள சுப்ரமணிய சுவாமி கோவில் பிரசித்தி பெற்றது. மலையைச் சுற்றிக் கொண்டு சாலை வழியாகப் போனால் இரு ஊர்களுக்கும் தூரம் 60 கிலோமீட்டர். சும்மா அப்படியே நடுவில் இருக்கும் ஒரு மலையை ஏறி இறங்கி விட்டால் வெறும் 22 கிலோமீட்டர்தான்! இவ்வாறில்லாமல் குக்கேவில் தொடங்கி மலை உச்சி வரை ஏறிவிட்டு மீண்டும் வந்த பாதையிலேயே இறங்கி குக்கேவிலேயே பயணத்தை முடிக்குமாறும் பரவலாக ஒரு அணுகுமுறை இருக்கிறது. போறதுதான் போறோம் ரெண்டு பக்கத்தையும் பாத்துருவோமே என்று நாங்கள் முடிவெடுத்தோம். பிற்பாடு மலையின் முதுகைப் பார்க்காமல் விட்டுவிட்டோமே என்ற எண்ணம் வந்துவிடக்கூடாதில்லையா.

Jan 13, 2014

அமைப்பு அப்படி


பதினாறாயிரத்தி நானூற்றி இருபத்தொன்றாம் முறை
ஒரு குழந்தை சிரித்துப் பார்க்கும்போதும்
எட்டாயிரத்தி நூற்றி நாலாம் முறை
நிலவும் நாமும் தனிமையும் சங்கமிக்கும்போதும்
முந்நூற்றி நாற்பத்தெட்டாம் முறை
நடு நெற்றியில் அம்மா விபூதியிடும் போதும்
பன்னிரண்டாம் முறை
புது நட்பு ஒன்று உயிரில் வேர்விடும் போதும்
ஐந்தாம் முறை
காதல் வாயில்மணி அடிக்கும் போதும்
கூட
முதல் முறை போலவே
சிலிர்த்திடுகிறது.

ரெண்டாம் முறை
நேர்கையில்
நிராகரிப்பு
துரோகம்
தோல்வி
ஏமாற்றம்
எதுவுமே
வலிப்பதில்லை.

அமைப்பு அப்படி !

- மதி

படம்: உபயம்: சந்தோஷ் ராஜாங்கம்

Jan 11, 2014

புனைபெயர் சூடிப் புஸ்தகம் போட்ட கதை - 2

நான் கையெழுத்திட்டுக் கொடுத்த முதல் பிரதி
ஜனவரி 1-ஆம் தேதி இரண்டாம் பாகம் வெளிவரும் என்று சொல்லி இருந்தேன். (முன் கதைச் சுருக்கம் வேண்டுவோர் இங்கே கிளிக்கவும்). தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும். டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி நடு நிசியில் இதைப் பதிவேற்றலாம் என்று தட்டத் தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே எங்கள் மொட்டை மாடி இலக்கியக் குழுவின் நண்பர்கள் புத்தாண்டு கொண்டாட வீடு புகவும் பதிவு கொஞ்சம் ஒத்திப் போடப்பட்டது. இந்த இடைப்பட்ட பத்து நாட்களில் ஒரு முறை காய்ச்சல் கண்டு எழுந்தேன், நண்பர்களுடன் இரண்டு நாள் நடைப் பயணமாக மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் குமார பர்வதத்தை டங்குவார் கழண்டு போக ஏறி இறங்கினேன், பிழைப்பின் நிமித்தம் வார நாட்களில் சீக்கிரம் உறங்கி விட்டேன். இந்த வெள்ளிக் கிழமை இரவுக்கு நன்றி.

ஜனவரி 1 2013- மாலை 3 30 மணிக்குச் சென்னை Express Avenue வணிக வளாகத்தில் புத்தக வெளியீடு. Express Avenue என்று முடிவெடுத்ததே கெஜ்ரிவால் ஆட்சி அமைக்க முடிவெடுத்தது போலத்தான் நடந்தது. புத்தகத்திற்கான ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் சில இடங்களைக் குறிப்பிட்டு ஒரு இணைய வாக்கெடுப்பு நிகழ்த்தி அதில் பெருவாரியான மக்கள் தேர்ந்தெடுத்த இடத்தில் ஜன நாயக முறைப்படி வெளியீட்டிற்குத் திட்டமிட்டோம். சின்ன பட்ஜெட் வெளியீடு என்பதால் கீழ்க்கண்டவாறுதான் நிகழ்ச்சி நிரல் அமைத்திருந்தோம்.

\\ புத்தக வெளியீட்டின் நிகழ்ச்சி நிரல்

1. பரஸ்பர அறிமுகங்கள்
2. புத்தக அறிமுகம்
3. சீட்டு குலுக்கிப் போட்டு முதல் போணி செய்யும் நபரைத் தேர்ந்தெடுத்தல்
4. அசின் அம்பாசிடர் காருடன் ஃபோட்டோ எடுத்துக் கொண்டது போல் புத்தகத்துடனும் நண்பர்களுடனும் மாறி மாறி ஃபோட்டோ எடுத்துக் கொள்ளல்
5. புத்தகம் பற்றிய கேள்வி-பதில்கள் உரையாடல்கள்
6. வேடிக்கை பார்ப்பதை மையமாகக் கொண்டு ஒரு சிறு விளையாட்டு
7. கை குலுக்கி விடை பெறுதல்

பி.கு: இது இலக்கியக் கூட்டமாகையால் சிற்றுண்டி உபசரிப்புகள் கிடையாது.. சிங்கிள் டீதான் ! தேனீர் குடிப்பதனால் உடல் நலத்திற்கு விளையும் நன்மைகள் பற்றிய விவாதம் ஒன்றும் நடைபெறலாம் \\