Sep 18, 2009

போதும் மனமே ..... வாழ்ந்திட வீடு போவோம்


துறை:முன் ஒரு காலத்துப் பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைமகன் பின்னும் பொருள் கடைக் கூட்டிய நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது

துறைவிளக்கம்:முன்பு பொருள் தேடச் சென்ற தலைவன் மற்றொரு காலத்துப் பின்னும் பொருள் தேடும்படி கருதிய நெஞ்சை நோக்கி, நெஞ்சே! மாலை வரக்கண்டும் இம்மாலைப் பொழுது நம் தலைவி நம்மைக் கருதி வருந்துதற்குரிய காலமென்று முன் பிரிந்தவிடத்து கருதினேன் அல்லனோவென வருந்திக் கூறியது..

பாலை திணை - நற்றிணை

ஈன் பருந்து உயவும் வான் பொரு நெடுஞ் சினைப்
பொரி அரை வேம்பின் புள்ளி நீழல்
கட்டளை அன்ன இட்டு அரங்கு இழைத்து
கல்லாச் சிறாஅர் நெல்லி வட்டு ஆடும்
வில் ஏர் உழவர் வெம் முனைச் சீறூர்ச்
சுரன்முதல் வந்த உரன் மாய் மாலை
உள்ளினென் அல்லெனோ யானே உள்ளிய
வினை முடித்தன்ன இனியோள்
மனை மாண் சுடரொடு படர் பொழுது எனவே

- இளங்கீரனார்

பாடல் பொருள் விளக்கம் :
பருந்துகள் உறைந்து நிற்கும் ஆகாயத்தின் மேல் கிளைகளைப் பரப்பி , பொரிந்த அடியொடு நிற்கும் வேம்பின் ஒளி புள்ளிகளைச் சிந்தும் நிழலில் , கற்றறியாத சிறுவர்கள் நெல்லிக்காயை வட்டாக வைத்துப் பாண்டி ஆடிக்கொண்டிருப்பார்கள். அவ்வூர்க் கள்வர்கள் வழிப்போக்கர்களின் மார்புகளை நிலமாக்கித் தம் வில்லால் உழுது கொண்டிருப்பார்கள். 'இந்த வெங்காட்டில் என் மனவலிமையெல்லாம் மாய்க்கின்ற மாலைப் பொழுது வரவும் , "வீட்டிலே தலைவி விளக்கேற்றி வைத்துவிட்டுத் தலைவனின் வரவை எதிர்பார்த்திருக்கும் பொழுதல்லவோ இது" என்று எண்ணி எண்ணி வாடுபவன் தான்தானே , போதும் மனமே , சேர்த்த பொருள் போதும் , இனி ஊர் போய் வாழ்வோம்' என்று தலைவன் இன்னும் பொருளீட்டத் துடிக்கும் மனதிற்குச் சொல்வது.


இதையே என் மொழியில் இனி ......




ன் பெண்டாட்டி பிள்ளைக்கு
உணவுக்கு வக்கில்லை
உழைத்துப் பொருள் சேர்க்க
ர்விட்டு ஊர் வந்தேன் .
இங்கே தனியறையில்
இரவுகளும் நிலவுகளும்
அவளின் கதகதப்பின்றி
குளிர மறுத்து
வறண்டு புழுங்கும்.
ஏதோ ஒரு ஓரமாய்
ஏதோ ஒரு எண்ணமாய்
எதேச்சையாய் நடந்து போகையில்
தெரியாமல் மேலே படும் பந்துக்கு
மன்னிப்புக் கேட்டு வரும் சிறுவனிடம்
கேட்கக் கூச்சமாய் இருக்கும்.
என் மகன்போல்
இவனெல்லாம்
என்னையும் சேர்த்து
விளையாடுவானா ?
சரி
ஆதங்கங்களை
அனுசரித்துக்கொள்ளலாம்.
பாழ்பட்ட உலகமிது
அங்கங்கே அடிக்கடி
வீடுபுகுந்து கொள்ளையடிக்கும்
செய்திகளைக் கேட்கையில்
பயந்து வரும்
இயலாமைகளை என்செய்வது ?
விடுமுறைக்கு விடுமுறை
விளையாட்டுச் சாமான்களோடு
வீடு சேர்ந்து
மகனை அள்ளியணைத்து
மனைவியொடு பேசி
திருடிய தனிமைகளில்
அவசரமாய்ப் புணர்ந்து
கொஞ்சமே கொஞ்சம்
வாழ்ந்துவிட்டு
மீண்டும் இங்கு வந்து
செத்துச் செத்துச் சம்பாதிக்கிறேன்.
விளையாட்டுச் சாமான்களையா
என் மகன் கேட்டான் .....
விடுமுறையில் வந்து போகும் கணவனையா
என் மனைவி கேட்டாள் ......
ஏதோ ஒரு பிழைப்பு
என் ஊரிலும் கிடைக்கும் .
போதும் மனமே !
இத்துணை நாள்
புலம்பினோம் .
நாளை
புறப்படுவோம் !

Sep 6, 2009

மெய் எனப்படுமோர் மின்னல் கீற்று


திருச்சி பேருந்து நிலையத்தில்
காணாமல் போன என்னை
கடத்திச் செல்லாமல்
கண்ணை நோண்டாமல்
வீட்டாரைக் கண்டுபிடித்து
கரிசனையாய்க் கூட்டி வந்த
பெயர் தெரியாத மனிதர்
திடீரென நினைவில் வருவார் .

ஒரு பயணத்தில் ஒரு பரீட்சையில்
ஒரு வாதத்தில் ஓர் உள்ளலசலில்
அடுத்த அடி தெரியாமல் விழி பிதுங்கும்
திக்கற்ற ஒரு கணம்
அறியாமை சுட்டுரைத்து
இறுமாப்புகள் இளகும் .

மன இருளில் தவறிழைத்து
வெளிச்சத்தில் அகப்பட்டு
விரல்களின் முனையில் நாணி நின்று
ஒளிவைத் தேடி ஓடி அலைந்தபின்
ஒப்புக்கொண்டு மன்னிப்பு கேட்க
ஒரு கணம் உறுதி வரும்.

ஒரே ஒரு பாராட்டு
பல்கிப் பெருகிப் பிரவாகமாகி
மழையாய்ப் பெய்து நனைந்தபின்னும்
ஆறு மாசம் கழித்தொருவன்
நினைவூட்டிப் பாராட்டும் நிமிஷம்
நிஜத்தில் வெற்றி உரைக்கும் .

காக்க வைத்துக் காக்க வைத்துக்
காக்க வைத்துக் காக்க வைத்துக்
கடைசியாக ஒரு நொடியில்
என் காதலி
உண்டோ இல்லையோ
உருப்படியாய் ஒரு பதில் சொல்வாள் .

வயது கூடிப் பிரிந்து சேரும்
புனிதப் பொழுது
தற்செயலாய் வந்தாலும்
பதப்படுத்தி வைத்தாற்போல்
பழைய நட்பு மாறாமல்
அதே புன்னகைகளை
மீட்டுத் தரும் .

மாசங்களாய் வருஷங்களாய்
பழக்கத்தில் ஒன்றுசேர்ந்து
இருக்கிற இடைவெளியெலாம்
தேய்த்துத் தேய்த்து அழித்து வைத்தும்
காலம் பிரித்து வைக்கும் .
விடைபெறும் வினாடி !

செய்திகளிலும் சாலைகளிலும்
குற்றமற்ற மனிதர்களின்
சாவுகண்டு வாராமல்
உற்ற ஓர் உயிர்
விட்டுப்பிரியும் இரவில்
ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர்
வலித்து வரும் .

காரணமே இல்லாமல்
கட்டுப்படுத்த முடியாமல்
சிரிப்பும் சந்தோஷங்களும்
தேர்ந்தெடுத்து ஒரு நாளில்
குளிப்பாட்டித் தலைதுவட்டும் .

.............................................................
.................................................

சொன்னதைச் சொன்னாலும்
உன்னதப் பொழுதுகள்
மின்னலின் கீற்றினைப் போல்
உண்மையைக் காட்டிச் செல்லும் .
நில்லாமல் தாண்டிச் செல்லும்
நகரப் பேருந்துகளை
துரத்தித் தாவித் தொற்றிப் பிடிப்பதுபோல்
இந்த மின்னல் பொழுதுகளில்
ஏறிப் பயணிக்க விழைகிறேன் .

எங்கள் நகரப் பேருந்துகளைவிட
ஒளி வேகமாய்ச் செல்கிறது !

ஜென் தத்துவங்கள் பேருண்மையின் ஸ்பரிசங்களை 'ஸார்ட்டோரி' என்றழைக்கிறது . 'ஸார்ட்டோரி' என்றால் அவர்கள் பாஷையில் மின்னல் என்று பொருள் .